Co dzieje się z bliźniakami po śmierci Barbary Sienkiewicz? Od nagłego zgonu minęły prawie 2 lata

Późne macierzyństwo w świetle jupiterów
Historia Barbary Sienkiewicz od samego początku nie była „zwyczajna”, o ile w dzisiejszym świecie cokolwiek można jeszcze tak nazwać. Gdy w 2015 roku, będąc w wieku 60 lat, powitała na świecie Anię i Piotrusia, stała się bohaterką narodowej debaty, która przetoczyła się przez Polskę z siłą cyklonu. Media ochrzciły ją mianem „najstarszej matki w Polsce”, a każdy jej krok był analizowany przez etyków, lekarzy i – co najbardziej bezlitosne – przez anonimowych internautów. Sienkiewicz, aktorka znana z ról epizodycznych i pracy w dubbingu, nagle zagrała rolę swojego życia, stając się twarzą dyskusji o granicach biologii i prawie do szczęścia.

Przez lata Barbara Sienkiewicz udowadniała, że wiek to tylko liczba, a miłość do dzieci nie zna metryki. Jednak nagła śmierć aktorki w czerwcu 2024 roku zostawiła dzieci w sytuacji, której boi się każdy rodzic – w całkowitej próżni, bez najbliższej osoby i bez jasno wytyczonej ścieżki na przyszłość.

Prawny rebus i pusta kartka po testamencie
Największym problemem, z jakim musiał zmierzyć się sąd po odejściu Barbary Sienkiewicz, był brak testamentu. W świecie idealnym każdy z nas ma przygotowany „plan B”, ale życie aktorki, pełne wyzwań dnia codziennego, najwyraźniej nie pozwoliło jej na sformalizowanie ostatniej woli. Efekt? Ania i Piotruś, zamiast trafić prosto pod skrzydła kogoś bliskiego, wylądowali w placówce opiekuńczej. Dla dziesięciolatków, którzy właśnie stracili cały swój świat, był to cios dodatkowy, potęgujący traumę.

Nagłe sieroctwo dzieci „najstarszej matki” wywołało falę empatii, jakiej dawno nie widzieliśmy. Do urzędów i mediów zaczęły zgłaszać się osoby gotowe przyjąć bliźnięta pod swój dach – od dalekich znajomych po zupełnie obcych ludzi poruszonych ich losem. Sąd musiał jednak działać z chirurgiczną precyzją, oddzielając chwilowy odruch serca od realnej zdolności do zapewnienia dzieciom stabilizacji na lata. Brak testamentu skomplikował procedury, ale jednocześnie zmusił system do głębokiej analizy tego, co dla Ani i Piotrusia będzie naprawdę najlepsze, a nie tylko najszybsze.